Uit: Bandcoach 11, juni 2011
De troubadour is terug en hoe. In de oude dagen dwaalde de muzikant met zijn speeltuig op zijn rug van kermis naar kermis en van stad naar dorp. Het muzikale vertier werd gebracht op de marktplaats, in herbergen of gewoon in de winkelstraat. De oude troubadour verdiende zijn geld, was een echte professional en muziek was zijn leven.
Anno 2011 is de troubadour terug. Niet op de markt of in de herberg, maar in de huiskamers van normale mensen. Mensen zoals jij en ik. Onlangs hield ik twee huiskamerconcerten. Mr. A Balladeer kwam langs...the sea has many drops of water, but the salt won’t let you taste the sweet...(Swim with Sam). Meer dan dertig mensen, waarvan vele voor mij onbekend, kwamen naar mijn huiskamer om naar Mr. A Balladeer te luisteren. Geen versterking, geen microfoon. Naakt tot op het bot en unplugged in de ware zin van het woord.
Heerlijk om zo dicht bij een van je favoriete Nederlandse sing- and songwriters te staan. Om met hem te praten en in alle rust een biertje te drinken. Iedereen was echt laaiend enthousiast en diep ontroerd en voldaan over het huiskamerconcert. Hoeveel meer muziek kun je in je eigen huiskamer krijgen? De stereo vervaagt heel ver naar de achtergrond. Mijn huiskamer is nooit meer wat het was. En zoals Milow het zegt: live spelen heeft een magie. Een huiskamerconcert heeft magie waar tovenaars van kwijnen.
Een maand later was er weer een huiskamerconcert bij mij thuis. Een of andere muzikale idioot die op het eerste huiskamerconcert aanwezig was, vroeg mij om dit vaker te doen. Vergiftigd door muziek en alcohol zei ik tijdens Mr. A Balladeer roekeloos ‘Ja’. Achteraf was ik bang om de magie van het eerste concert teniet te doen met tweederangs muzikanten. Niets was minder waar. Jay Nash, een Amerikaanse sing- and songwriter uit de familie Steve Earl, John Hiatt en Adam Duritz kwam langs, samen met Greg Holden, een Britse muzikant met vlagen van Damien Rice en Mumfords and Sons. In één woord: Mindblowing!
Ditmaal waren er wat minder mensen, want niemand kende deze overzeese muzikanten. De reacties achteraf waren in superlatieven. Hoe intens was hun optreden, hoe relaxed hun houding. Dat huisconcert deed mij ineens beseffen dat er veel talent moet rondlopen dat nergens een plek heeft om te spelen, om bekend te worden, om mensen te laten genieten van hun muziek en om echt te worden gewaardeerd.
Later hoorde ik dat deze twee muzikanten in een week tijd duizend cd’s hadden verkocht tijdens een rondgang door Nederland. Als ik het lef had, een gaaf repertoire van eigen nummers kon spelen, die tot de verbeelding spreken en als ik nergens een podium vond om te worden gehoord. Dan wist ik het wel. Ik pakte mijn gitaar en werd een moderne troubadour. De wereld zou letterlijk aan mijn voeten liggen, want hoeveel huiskamers zijn er niet en hoeveel muziekliefhebbers hunkeren niet naar echte muzikale authenticiteit. Puurder dan een huiskamerconcert zal het nooit worden.
Reinout Burgers
Hoofdredacteur


In Bandcoach 16 (april/mei 2012)
En nog veel meer!
Radiostation met eigen podium scoort
Straatmuziekfesitval De Gouden Pet
Registratie en aanmelding Noorderslag 2013